Je leven op pauze als mantelzorger

En ineens lag ik er enige tijd ‘uit’ en nam ik een pauze van mijn bedrijf. Niet omdat ik dat wilde, maar omdat de zorg zoveel vroeg, dat er simpelweg geen ruimte was voor iets anders. Mijn lijf zei duidelijk 'stop'

Mijn man werd in november geopereerd en zijn herstel viel in alles tegen. Uiteindelijk lag hij er 2 maanden uit en kreeg daarna nog die ellendige supergriep met bronchitis er overheen. Hierdoor was hij uiteindelijk in totaal 3-4 maanden uit de running.

Als de balans niet meer klopt

Ons gezin draait op een bepaalde balans. De zorg is intensief en is strak verdeeld om het vol te houden. Wordt iemand ziek? Dan verschuift de balans… en eigenlijk is er dan maar weinig ruimte om dat op te vangen. Simpelweg omdat er weinig tot geen reserve is. De rek was er bij mij dus even uit.

Ook is de zorg voor ons zoontje de laatste maanden extra intensief. Er zijn veel hulpverleners betrokken op dit moment en dat vraagt veel afstemming, veel contacten onderhouden en uiteraard alle bijbehorende afspraken.

Je leven op pauze als mantelzorger

In zulke tijden zit er niks anders op, dan andere dingen even stil te leggen. Op pauze te zetten en soms zelfs om iets helemaal stop te zetten. Vind ik dat lastig? Heel eerlijk: ja, het leven staat soms best vaak op ‘pauze’ omdat je wacht op ‘betere tijden’. Je eigen dromen, je eigen carriere, je eigen wensen… ze staan vaak in de ‘ijskast’ in de hoop dat je die er later weer uit kunt halen. Maar komt die tijd er wel? Die zekerheid heb je niet altijd en dat maakt het soms lastig.

Bij mij is het glas vaak halfvol (gelukkig) en dat betekent dat ik ga proberen in ieder geval het bloggen weer op te pakken. Te delen uit ons leven en die (h)erkenning te geven aan jou mocht jij dit pad ook bewandelen.

Contact?

Misschien herken jij je hierin? Voel je vrij om er op te reageren via het contact formulier op de website. Of wil je eens contacten met een gelijkgestemde? Neem gerust contact op om eens (online) te kletsen.